NOSPR kameralnie / Koncert grupy fagotów NOSPR (odwołany)

NOSPR kameralnie
Mój Karnet

Czwartek

08.04.202119:30

Sala kameralna

Plan sali

Wykonawcy

Cezary Rembisz – fagot

Krzysztof Fiedukiewicz – fagot

Marek Barański – fagot

Damian Lipień – fagot

Grzegorz Popławski – fagot

Marcin Wosiński – fagot

Program

Johann Sebastian Bach

Kantata „Wachet auf, ruft uns die Stimme” BWV 140 (fragment, oprac. Sandra Woolsey)

Antonio Vivaldi

Koncert g-moll na 2 wiolonczele, orkiestrę smyczkową i basso continuo RV 531 (oprac. na 4 fagoty: Jean-Christophe Dassonville)

Paul Dukas

Scherzo symfoniczne „Uczeń czarnoksiężnika” (oprac. na 4 fagoty i kontrafagot: Jean-Christophe Dassonville)

Georg Friedrich Händel

Aria Almireny „Lascia ch’io pianga” z II aktu opery „Rinaldo” (oprac. na 3 fagoty: Bodo Koenigsbeck)

Tõnu Kõrvits

„Song for a Distant Friend” na fagot solo

Francisco Mignone

I Sonata na 2 fagoty

Edvard Grieg

I Suita „Peer Gynt” (oprac. na 4 fagoty i kontrafagot: Kristian Oma Rønnes)

Zgodnie z nowymi wytycznymi sanitarnymi zakaz organizowania wydarzeń z udziałem publiczności obowiązuje od 20 marca do 9 kwietnia 2021 r.

W związku z tym, z przykrością informujemy, że niniejszy koncert został odwołany.

Informacja o możliwych formach rozliczenia środków za koncert.

Zachęcamy gorąco do przejrzenia kalendarza naszych wydarzeń w sezonie 2020/2021. Przed nami wiele znakomitych koncertów dostępnych w transmisjach internetowych. Dziękujemy za to, że są Państwo z nami online i podczas transmisji radiowych.

Nie ma pewności, skąd wzięła się nazwa „fagot”. Zdaniem jednych, wywodzi się z anglonormańskiego, zapożyczonego później przez Francuzów słówka „fagotes”, które oznacza wiązkę chrustu – z uwagi na podobieństwo instrumentu do związanych rzemieniem rózg liktorskich, symbolu władzy urzędniczej w starożytnym Rzymie. Inni twierdzą, że z włoskiego „faggio”, czyli buk – na określenie drewna, z którego budowano dawne fagoty. Krąży nawet legenda o kanoniku z Ferrary, który tak długo szukał tworzywa na instrument śpiewający na chwałę Pana głosem ciemnym i głębokim, aż wreszcie zadowolił się drewnem bukowym. Od wynalazku minęło ponad czterysta lat. Wreszcie nadarza się okazja, by w pełni docenić możliwości barwowe współczesnego fagotu: solo i w najrozmaitszych ansamblach jednoimiennych.

[Dorota Kozińska]