{oh!} Orkiestra Historyczna Concerto Grosso: Émigré to British Isles - NOSPR

Bywa, że słowa zmieniają znaczenie. Tak właśnie się stało z łacińskim czasownikiem concertare, który w epoce klasycznej oznaczał tyle, co walczyć, spierać się, w najlepszym zaś razie współzawodniczyć. W średniowieczu – z przyczyn niewyjaśnionych dotąd przez etymologów – stopniowo tracił pierwotny wydźwięk, aż wreszcie zaczęto używać go w sensie pozytywnym: dojść do porozumienia. Może pomieszał się komuś z innym czasownikiem, a może ktoś doszedł do optymistycznego wniosku, że każdy spór trzeba w końcu zażegnać. Włoskie określenie concerto, zapewne już w znaczeniu zgodnego współbrzmienia, pojawiło się po raz pierwszy w traktacie Praetoriusa Syntagma musicum. Stąd już niedaleko do typowo barokowej formy concerto grosso – kompozycji, której materiał muzyczny rozkłada się między niewielką grupę solistów (concertino) i resztę zespołu (ripieno). Takie utwory pisywał już Alessandro Stradella, choć sam termin pojawił się dopiero w 1698 roku. Na dzisiejszym koncercie zabrzmią kompozycje dwóch współpracowników i przyjaciół wielkiego kontynuatora formy, Georga Friedricha Händla – concerti grossi Francesca Scarlattiego, mniej znanego brata słynnego Alessandra, oraz Sonata skrzypcowa G-dur Francesca Geminianego, opracowana jako concerto grosso przez jego ucznia Charlesa Avisona. Program uzupełni Sonata C-dur Arcangela Corellego – w podobnym ujęciu Geminianiego, którego właśnie Corelii wprowadził w arkana tej formy. Przed nami owoce zgodnej i pięknej współpracy trzech pokoleń kompozytorów barokowych.

Czas trwania koncertu łącznie z przerwą ok. 90 min.