NOSPR kameralnie - NOSPR

Twórczość Romana Maciejewskiego (1910-1998), kompozytora emigranta, czeka ciągle na szerszą popularyzację w naszym kraju. Maciejewski należał do uczniów Nadii Boulanger w Paryżu, gdzie kontaktował się także ze Strawińskim i przedstawicielami Grupy Sześciu. Lata wojny spędził w Szwecji. W 1951 r. wyjechał na zaproszenie Artura Rubinsteina do USA i spędził w nich ponad 25 lat. Na Zachodzie zyskał uznanie swoją monumentalną kompozycją Missa pro defunctis. Requiem, którą poświęcił pamięci ofiar wojny. Ostatnio powodzeniem zaczyna cieszyć się u nas Trio smyczkowe Matinata, które powstało w 1948 r., a zatem w bezpośrednim sąsiedztwie czasowym Requiem.

Odmiennie potoczyła się kariera Grażyny Bacewicz (1909-1969), która należała do ścisłej czołówki kompozytorów polskich lat 50. i 60. Jej dzieła wykonywane były przez wybitnych polskich solistów i zespoły symfoniczne, zwyciężały w renomowanych zagranicznych konkursach kompozytorskich. Jej IV Kwartet smyczkowy to jeden z najwyżej cenionych utworów w polskim repertuarze kameralnym pierwszego dwudziestolecia powojennego. Łączy w sobie cechy stylistyki neoklasycystycznej z tradycją polskiego nurtu folklorystycznego.

Georg Abraham Schneider (1770-1839), rówieśnik Beethovena, to niemiecki waltornista, kompozytor i dyrygent kapeli dworskiej w Berlinie. W centrum jego zainteresowań znajdowała się nowo wynaleziona waltornia wentylowa. Schneider skomponował też wiele kwartetów fletowych, a wśród nich Kwartet op. 43, który cieszy się dzisiaj największym powodzeniem. Komponował w stylu Mozarta i Haydna.

Romans d-moll op. 62 Edwarda Elgara z przełomu lat 1909/1910 to wyjątkowo urokliwa miniatura, wykorzystująca walory kantylenowe fagotu, a zatem jego niezrównane możliwości jako instrumentu lirycznego a nie tylko, do czego jesteśmy bardziej przyzwyczajeni, basowego i komicznego. [Aleksandra Konieczna]