NOSPR / Alejo Pérez / Joanna Freszel / Jakub Jakowicz / XVIII Festiwal Witolda Lutosławskiego Łańcuch (przeniesiony) - NOSPR

Informujemy, że z przyczyn niezależnych od NOSPR termin koncertu uległ zmianie. Koncert odbędzie się 1 lipca 2021 r. o godz. 19.30 w sali Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.

Dominantą programową Festiwalu Witolda Lutosławskiego „Łańcuch” są najwartościowsze zjawiska i trendy w polskiej i światowej kulturze muzycznej, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Lutosławskiego oraz artystów związanych z nim w sposób istotny i zasługujący na wyeksponowanie.

Program tegorocznego Festiwalu obejmuje trzy koncerty symfoniczne i dwa kameralne. Zabrzmią na nich wybrane kompozycje Witolda Lutosławskiego oraz powiązane z nimi arcydzieła XIX- i XX-wiecznej muzyki polskiej i obcej ― wśród nich utwory rzadko obecne na krajowych estradach.

W gronie wykonawców znajdą się wybitni artyści z kraju i zagranicy, orkiestry: Orkiestra Sinfonia Varsovia, Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, Chain Ensemble oraz soliści i kameraliści, m.in.: Karol Kozłowski, Roksana Kwaśnikowska, Agnieszka Kozło, Magdalena Bojanowicz, Radosław Kurek, Joanna Freszel i Jakub Jakowicz.

Festiwal jest współorganizowany przez Program 2 Polskiego Radia.
Partnerem Festiwalu i współorganizatorem koncertów kameralnych jest Teatr Wielki - Opera Narodowa.

XVIII Festiwal Witolda Lutosławskiego Łańcuch jest organizowany dzięki dofinansowaniu ze środków Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Związku Artystów Wykonawców STOART oraz Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.

Dwa przewrotne utwory Lutosławskiego: sugerujące odwołanie do tradycji barokowej Preludia i fuga, w których przypadku sam twórca się zastrzegał, że o ile można znaleźć uzasadnienie „dla nazwania siedmiu części wstępnych preludiami, o tyle nazwa fuga w odniesieniu do drugiej części jest w zasadzie wyłącznie umowna”, oraz zwariowane Chantefleurs et chantefables do wierszyków surrealisty Roberta Desnosa, w zasadzie przeznaczonych dla dzieci – „czego nie można powiedzieć o napisanej przeze mnie muzyce”. Porywające How Slow the Wind, w którym Takemitsu brawurowo połączył inspiracje muzyką Messiaena i Debussy’ego z japońskim symbolizmem. Wreszcie Koncert skrzypcowy Martina – koktajl impresjonizmu, jazzu i harmonii modalnej z lekką domieszką techniki dwunastodźwiękowej. Zapraszamy do galerii klasyki współczesności w mistrzowskim wykonaniu.

[Dorota Kozińska]