Środa młodych / Koncert uczniów i absolwentów Państwowej Szkoły Muzycznej I i II st. im. Mieczysława Karłowicza w Katowicach - NOSPR

Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Mieczysława Karłowicza wkroczyła w bieżącym roku w 69-lecie swojego istnienia. Powstała z Kursów Muzycznych, które z prywatnej Spółdzielni Muzycznej zainicjowali wybitni ówcześni muzycy pedagodzy m.in. Adam Mitscha, Feliks Kwiatkowski, Władysława Markiewiczówna, Józef Powroźniak, Bolesław Woytowicz, z rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej Faustynem Kulczyckim na czele. Ideą założycieli było stworzenie placówko użytecznej zarówno dla odradzającej się po zniszczeniach wojennych kadry pedagogicznej jak i rozwijającego się w sferze kultury społeczeństwa.
Ważne daty związane z przemianami organizacyjnymi to przede wszystkim nadanie Szkole imienia Patrona Mieczysława Karłowicza we wrześniu 1946 roku oraz po czterech latach jej upaństwowienie. W kolejnych etapach rozwijały się wewnętrzne struktury organizacyjne poszerzające stopniowo jej profil dydaktyczny jednocześnie scalając Szkołę w jeden organizm, który decyzją Ministerstwa Kultury i Sztuki 1 września 1985 roku otrzymał nazwę Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. M. Karłowicza w Katowicach.
Zmieniająca się rzeczywistość, w której Szkoła działała stopniowo kształtowała jej oblicze. Etap początkowy, rozwojowy, realizacyjnie trudny, przypadł w udziale pierwszemu dyrektorowi Marianowi Łęgowskiemu, który okazał się być znakomitym organizatorem zarówno w dziedzinie dydaktyki jak i inicjatyw społecznych. Za Jego to kadencji Szkoła po wielu latach tułaczki przeniosła się do, wówczas niezwykle nowoczesnej siedziby przy ul. Teatralnej 16.
W następnych latach Szkoła rozwijała się w rytmie kolejnych kadencji dyrektorów wybieranych spośród znakomitego grona jej pedagogów. Z inicjatywy Stanisława Kotyczki kompozytora i teoretyka muzyki w 1973 roku zrodził się cykl koncertowy pod nazwą Śląska Trybuna Kompozytorów; ideą przewodnią tego oryginalnego projektu było propagowanie współczesnych prądów w muzyce. Obejmując kierownictwo Szkoły w 1977 na okres 14 lat Stanisław Kotyczka zapewne nie przypuszczał, iż Śląskie Trybuny staną się wizytówką Karłowicza na następne czterdziestolecie. Uroczyste zamknięcie cyklu 118 edycją dokonało się 21 marca 2013 roku, równo po czterech dekadach od daty pierwszego koncertu.
Muzyka współczesna w życiu Szkoły była obecna zawsze, zarówno za sprawą pedagogów czynnych artystycznie jak i dzięki ścisłej współpracy dyrektor Bożeny Gieburowskiej-Gabryś z Katowickim Oddziałem Związku Kompozytorów Polskich.
Młodzi adepci sztuki wykonawczej wielokrotnie mieli możliwość wystąpienia na estradach Akademii Muzycznej, w Centrum Kultury czy sali katowickiego BWA w koncertach Śląskich Dni Muzyki Współczesnej. Ich udziałem były również wieczory muzyczne poświęcane wybitnym śląskim twórcom.
Dzięki inicjatywie Dyrektor B. Gieburowskiej-Gabryś ocalono od zapomnienia nieznaną,  nie wydaną wcześniej, młodzieńczą twórczość Patrona Szkoły. Odtworzone z kopii fotograficznych utwory przywracali do istnienia znakomici śląscy artyści prezentując je początkowo na koncertach, m.in. w zakopiańskiej Atmie czy na antenie II programu PR. Pierwszy fonograficzny zapis dokonany został w 1997 roku by w  kilka lat później otrzymać ostateczną wersję na płycie kompaktowej. Zwieńczeniem prac nad Juveniliami Karłowicza było wydawnictwo nutowe, które ukazało się z okazji jubileuszu 60-lecia Szkoły.
Działalność koncertowa Szkoły stale towarzyszyła rozwojowi artystycznej sylwetki ucznia  W ostatniej dekadzie , kiedy kierownictwo Szkoły objęła Dyrektor Dorota Zawierucha, pianistka i kameralistka, proces ten w szczególny sposób ukształtował obecne oblicze „Karłowicza”. Nawiązane zostały kolejne kontakty z zagranicznymi placówkami muzycznymi o podobnym profilu artystycznym. Niezwykle istotny wymiar wychowawczy mają liczne koncerty charytatywne w placówkach opiekuńczych i hospicjach śląskich.
Szkoła realizuje także stały kalendarz własnych imprez koncertowych związanych z ważnymi datami i wydarzeniami jak Święto Szkoły 11 grudnia, w rocznicę urodzin Patrona  czy  Międzynarodowy Dzień Muzyki przypadający 1 października. W dziedzinie wykonawczej nawiązana została współpraca z dyrekcjami orkiestr katowickich - NOSPR i Filharmonią Śląską.
Z myślą o kontynuacji wątków muzyki nowej powołane zostało w ubiegłym roku Młodzieżowego Forum Muzyki Współczesnej, którego celem jest propagowanie wśród młodzieży szkolnej i akademickiej muzycznego środowiska Katowic muzyki XX i XXI wieku, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości kompozytorów śląskich. Jedną z form nowego projektu są spotkania warsztatowe z kompozytorami połączone z koncertami prezentującymi utwory młodych twórców.
Z biegiem lat Szkoła rozwijała swoją ofertą dydaktyczną poszarzając ją o kierunki, zgodne z oczekiwaniami środowiskowymi. Jeszcze w latach 90. ubiegłego wieku otwarta została klasa organów pod znakomitą merytoryczną opieką Prof. Juliana Gembalskiego. Obecnie rozwija się równolegle eksperymentalny kierunek, kształcący wysoko wykwalifikowanych organistów kościelnych. Dużym zainteresowaniem cieszą się również nowe specjalności jak piosenka estradowa i najmłodszy istniejący od trzech lat kierunek - saksofon jazzowy.
Wizytówką Szkoły są jej wybitni absolwenci, których nazwiska warto zawsze przywoływać. A są to m.in.: wybitni pianiści profesorowie Czesław Stańczyk i Józef Stompel, śpiewaczka Henryka Januszewska znakomita interpretatorka wielu dedykowanych jej przez śląskich twórców kompozycji, prof. Julian Gembalski twórca i założyciel śląskiego muzeum organów, multiinstrumentalista Józef Skrzek, wirtuoz akordeonu Marek Andrysek, kompozytorzy Ryszard Gabryś, Stanisław Kotyczka i Andrzej Krzanowski, kontrabasista  Aleksander Gabryś i jazzman Zbigniew Wegehaupt, a także znakomita prelegentka Kamila Kiełbińska, dziennikarka muzyczna Violetta Rotter- Kozera, dyrygenci Czesław Grabowski i Szymon Bywalec, oraz prymariusz Kwartetu Śląskiego Arkadiusz Kubica.
Historię Szkoły dokumentują wydawnictwa jubileuszowe, które ukazały się na jej 50. i 60-lecie, gdzie zainteresowany czytelnik odnajdzie zapewne jeszcze wiele więcej interesujących go informacji z dziejów katowickiego „Karłowicza”. [Teresa Michalik]