Orkiestra Muzyki Nowej / Nowe spojrzenie na przemijanie – młodzi - NOSPR

Pochodząca z Anglii Rebecca Saunders (1967), kształciła się pod okiem jednego z najbardziej cenionych, niemieckich kompozytorów - Wolfganga Rihma. Skin na sopran i orkiestrę kameralną powstało pod wpływem twórczej reakcji kompozytorki na widowisko telewizyjne Trio duchów Samuela Becketa. Tekst, autorstwa Saunders nawiązuje do definicji słowa „skóra” i „dotyk” oraz wszelkich skojarzeń z nimi związanych. Tytułowa skóra jest metaforą: tego co odczuwalne, zmysłowe, czuciowe, ale także przemijalności i tymczasowości; zrzucania skóry i zastępowania jej nową. 

Wojciech Michno (1992) jest absolwentem, a obecnie doktorantem w klasie kompozycji prof. Eugeniusza Knapika w katowickiej Akademii Muzycznej. W odkompozytorskim komentarzu do utworu Desensorium czytamy: sensorium to ośrodek mózgowy koordynujący wrażenia zmysłowe lub ogół wrażeń zmysłowych. Stanowiący zaprzeczenie tytuł „Desensorium” dotyczy obcowania ze światem pozazmysłowym (nadzmysłowym?) – zwrócenia się w stronę transcendencji, kontemplacji. Koncepcja ta umotywowana jest chęcią wyjścia poza współczesną rzeczywistość, której jednym z przejawów jest permanentne odbieranie przez nas coraz nowszych, silniejszych i liczniejszych wrażeń zmysłowych wywołujących w ostateczności negatywne skutki. Te dwa światy (hiper-zmysłowy i pozazmysłowy) stanowiły inspirację dla utworu. Uwidacznia się to zarówno w formie muzycznej, jak i w zastosowanych jakościach brzmieniowych na przestrzeni całego utworu.

Alastair Greig (ur. 1964) jest kompozytorem działającym w Londynie. Jego dzieła były prezentowane w salach koncertowych w Wielkiej Brytanii, Polsce, Włoszech, Francji, Hiszpanii, Chorwacji, Szwajcarii, Irlandii, Australii i Stanach Zjednoczonych, a wśród licznego grona ich wykonawców znaleźli się: Rolf Hind, Peter O’Hagan, Singcircle, Gregory Rose, Sakari Oramo, Birmingham Contemporary Music Group, Daniel Barrett, Linda Wetherill, François Veilhan, Uroboros Ensemble, Britten Sinfonia, Interensemble, Virelai, Łucja Szablewska, Sicilian Symphony Orchestra, Cantus Ensemble, Maciej Żółtowski, Sydney Contemporary Orchestra, English Symphony Orchestra i Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia.

Utwory Alastaira Greiga ukazują się nakładem Composers Edition (http://composersedition.com), Edizioni Suvini Zerboni (http://www.esz.it/it/) i Taukay Edizioni Musicali (http://www.taukay.it/data3/index.php?lang=en). Były również wielokrotnie nagrywane, m.in. przez Petera O’Hagana (Chasing Boundaries, 2010; http://www.uhrecordings.co.uk/_shop/albums/UHR/Chasing-Boundaries.aspx).

Początkowo studiował kompozycję u Olivera Knussena, następnie swoje umiejętności rozwijał w Royal Academy of Music, University of Sussex i University of Birmingham, gdzie uzyskał tytuł doktora, pozostając pod opieką pedagogiczną Vica Hoylanda. Współpracował z wieloma kompozytorami, wśród których można wyróżnić takie nazwiska, jak: Hans Werner Henze, Judith Weir, Harrison Birtwistle, Giacomo Manzoni, Klaus Huber, Fernando Maglia, Dominique Lemaître czy Michael Finnissy.

Magdalena Stochniol