Orkiestra Muzyki Nowej - NOSPR

Utwór Super [P|PE(s)] na skrzypce i orkiestrę kameralną Andrzeja Kwiecińskiego (1984) zainspirowany został platformową grą komputerową Super Mario Bros, której głównym bohaterem jest hydraulik Mario. Inspiracja ta przekłada się wprost na rozwiązania w utworze: flety grają bez główek, klarnety bez ustników, a tradycyjny zespół instrumentalny zostaje uzupełniony o pipes, czyli rury. Komputerowe inspiracje zauważalne są również w uproszczonej melodyce i „połamanej” rytmice, przypominające nieco zręcznościowe gesty podczas obsługi konsoli komputerowej. 

Z kolei źródłem inspiracji dla powstania pieśni Une Charogne et L'Éternité na sopran, tenor i orkiestrę Marka Grucki (1989) był kontrast estetyczny między wierszami francuskich symbolistów: Padliny Charlesa Baudelaira oraz Wieczności Artura Rimbauda. Teksty są przyporządkowane głosom, odpowiednio tekst Padliny jest zawarty w partii tenora, a Wieczności w partii sopranu. Teksty te przeplatają się dążąc do „pojednania” w epilogu. Utwór posiada jednoczęściową budowę, składającą się wewnętrznie z nakładających się na siebie ogniw, natomiast w warstwie harmonicznej dominują współbrzmienia kwintowo-sekundowe. 

Treize couleurs du soleil couchant na flet, klarnet, fortepian, skrzypce, wiolonczelę i elektronikę Tristana Muraila (1947) jest jednym z najczęściej wykonywanych utworów tego kompozytora. W utworze Murail po raz pierwszy wykorzystał technikę modulacji pierścieniowej. Kompozycja posiada formę trzynastoczęściową: po wstępnej sekcji skoncentrowanej wokół dźwięku e, Murail przeprowadza słuchacza przez różnego typu brzmienia, przechodząc od ciemnego do jasnego, wręcz połyskliwego i nasyconego, w kulminacji dochodząc do jaskrawego rozbłysku, a następnie do stopniowego przygaszania barwy. 

Magdalena Stochniol