NOSPR / Sylvain Cambreling / Baiba Skride - NOSPR

Czas trwania koncertu około 110 minut.

Przed koncertem, o godz. 18.45 Towarzystwo Przyjaciół NOSPR zaprasza do sali kameralnej na spotkanie z Anną Woźniakowską, która omówi wykonywane tego wieczoru utwory.

Les Offrandes oubliées – Zapomniane ofiary (1930) – uchodzą za pierwsze dojrzałe dzieło orkiestrowe Oliviera Messiaena (1908–1992). Kompozytor opatrzył je poetyckim prologiem w trzech częściach, wyznaczającym rytm całej narracji. Posępny, zanurzony w surowych akordach chorał La Croix płynnie przechodzi w groteskowy taniec Le Péché, po czym wraca w L’Eucharistie, zamykając utwór świetlistym adagio, muzyczną ewokacją współczucia dla Jezusa, który nas ukochał, a „myśmy o tym zapomnieli”.

O miłości jest także Serenada Leonarda Bernsteina (1918-1990) z 1954 roku, powstała na kanwie Platońskiego dialogu Uczta. To miłość inna, cielesna, prowadząca ku ideałom dobra i piękna. W pięcioczęściowym utworze – nietypowym koncercie na skrzypce solo, smyczki, harfę i perkusję – uczestnicy sympozjonu rozprawiają o Erosie z typowo Bernsteinowską swadą, lawirując między wzniosłością a farsą aż po obrazoburczy, jazzujący finał.

Poemat symfoniczny Popołudnie fauna (1894) Claude’a Debussy’ego (1862-1918), zainspirowany wierszem Stéphane’a Mallarmégo, to z kolei impresjonistyczny, niejednoznaczny tonalnie obraz namiętności: półsennych marzeń bożka, „bajecznych życzeń jego zmysłów głodnych”.

W powstałej w roku 1959 II Symfonii „Le Double” Henri Dutilleux (1916-2013) dwie grupy instrumentalne stoją naprzeciw siebie jak w barokowym concerto grosso. Nie po to jednak, by z sobą rywalizować, lecz by przejrzeć się jak w lustrze, odbić się echem, ustawić po obu stronach osi symetrii. Z meandrów polirytmii i politonalności wyłania się swoista metafora ludzkiego życia: pełnego rozterek, rozdartego w pogoni za miłością i prawdą.

Dorota Kozińska