NOSPR / Mikhail Tatarnikov / Adrien La Marca - NOSPR

Przed koncertem, o godz. 18.45 Towarzystwo Przyjaciół NOSPR zaprasza do sali kameralnej na spotkanie z Marcinem Majchrowskim, który omówi wykonywane tego wieczoru utwory.

Jeszcze przed premierą Petera Grimesa (1945) Benjamin Britten (1913-1976) postanowił wyodrębnić z tkanki opery cztery interludia orkiestrowe i opublikować je pod postacią suity. Po przeniesieniu interludium Storm z połowy I aktu na koniec cyklu otrzymał dzieło dramaturgicznie skończone. Każdy z tych przerywników oddaje atmosferę konfliktu w osadzie rybackiej metaforą morza. Tak mistrzowsko skonstruowaną środkami muzycznymi, że gdy zasugerowano Brittenowi, by ze względów praktycznych rozbudował jedno z interludiów, kategorycznie odmówił: „Poczułem się jak architekt, któremu w ukończony gmach katedry kazano wbudować dodatkową kamienną belkę”.

Podobnym brakiem zrozumienia wykazał się Lionel Tertis, słynny angielski altowiolista, dla którego William Walton (1902-1983) napisał swój Koncert (1929). Rękopis odrzucony przez kapryśnego wirtuoza trafił do rąk samego Hindemitha, który dokonał prawykonania pod batutą kompozytora. Sukces utworu stał się zarzewiem przyjaźni między obydwoma twórcami, dał też do myślenia Tertisowi, który wkrótce zrewidował swój stosunek do modernistycznego stylu Waltona.

Siergiej Rachmaninow (1873-1943), sam nie wierzył w swój talent symfoniczny. Zniechęcony porażką I Symfonii, nad Drugą (1907) pracował w pocie czoła i poprawiał ją przez pół wieku, mimo doskonałego przyjęcia wersji pierwotnej. Współcześni wykonawcy słusznie do niej wracają: utwór odsłania wspaniałą inwencję melodyczną Rachmaninowa i jego mistrzostwo w operowaniu wielką formą.

Dorota Kozińska