NOSPR kameralnie - NOSPR

Skład zespołu wzorowany jest na modelu stworzonym przez samego Astora Piazzollę. Twórca artystycznego tanga argentyńskiego, tanguero i wirtuoz bandoneonu określił go jako Quinteto Tango Nuevo i popularyzował od 1976 r. W tym czasie miał już za sobą wiele lat występów w zespole Aníbala Troilo – najsłynniejszej w okresie międzywojennym orkiestry grającej tanga użytkowe, a także studia u Nadii Boulanger w Paryżu. To właśnie słynna krzewicielka estetyki neoklasycyzmu zachęciła go do stworzenia muzyki opartej na narodowych korzeniach argentyńskich. W rezultacie doszło w utworach Piazzolli do zadziwiającej nobilitacji czegoś, co wcześniej uznawane było za muzykę rozrywkową, a nawet nieprzyzwoitą. Porteños (czyli mieszkańcy Buenos Aires) nie od razu zaakceptowali pomysły artystyczne twórcy Oblivion, oskarżali go nawet o niszczenie narodowego dorobku. Środowisko jazzmanów (Gerry Mulligan, Pat Matheny, Keith Jarrett, Chic Corea) i muzyków klasycznych (Gidon Kremer, Yo-Yo Ma, Kronos Quartet i in.) odpowiedziało natomiast z entuzjazmem i z czasem utwory Piazzolli stylizujące tanga trafiły do sal koncertowych. Program obejmuje najsłynniejsze spośród ok. 300 utworów tego kompozytora, w tym Milongę del angel, Fugatę skomponowaną w technice fugi, Kicho z fenomenalnym solo kontrabasu i jeden z najczęściej nagrywanych w różnorodnych transkrypcjach utworów Piazzolli – Oblivion. Poszczególne Pory roku piewca tanga komponował w latach 1964–1970, początkowo bez zamiaru łączenia ich w cykl. Nie jest to muzyka programowa w takim sensie jak Cztery pory roku Vivaldiego. Oddaje nie tyle obraz przyrody, ile klimat życia w argentyńskiej stolicy, nastroje jej mieszkańców, głównie emigrantów z Włoch i Hiszpanii, a także ludności rdzennej. Stąd tak dużo melancholii i wyrazu tęsknoty, emocji szorstkich a nawet gwałtownych, ale i rozdzierających serce. [Aleksandra Konieczna]