NOSPR kameralnie - NOSPR

Sekstet smyczkowy A-dur op. 48 Dvořáka powstał w 1878 r., bezpośrednio po słynnych Tańcach słowiańskich. Utwór od razu zdobył uznanie wykonawców, a i sam Brahms wypowiadał się o nim entuzjastycznie. Styl Dvořáka łączył w tym czasie harmonikę wczesnowagnerowką z obfitością pomysłów melodycznych charakterystyczną dla Schuberta, i myśleniem kontrapunktycznym w typie Brahmsa; tym jednak co najbardziej urzekło słuchaczy był, obok wyrazu emocji i ognistego temperamentu, lokalny koloryt. Dvořák doskonale obeznany i zżyty z rodzimą muzyką ludową potrafił, wzorem Bedřicha Smetany, utrzymać się w klasycznych ryzach. Stylizował także niekiedy muzykę węgierskich Cyganów, już wówczas ogromnie popularną w całej monarchii austro-węgierskiej. Prawykonanie Sekstetu odbyło się w Berlinie 11 XI 1879 r.
z udziałem słynnego wirtuoza skrzypiec, Józefa Joachima.

Erich Wolfgang Korngold (1897-1957) to kompozytor, dyrygent i pianista pochodzenia żydowskiego urodzony w Brnie. Do muzycznych studiów zachęcił go Gustav Mahler a warsztatu uczył Alexander Zemlinsky. Młodzieńcze kompozycje Korngolda wykonywane były w Wiedniu jeszcze przed wybuchem I wojny światowej. W latach międzywojennych okrzyknięty został „nowym Mozartem”, zapewne dlatego, że jego muzyka była melodyjna i tonalna. Światowy sukces przyniósł mu pastisz Nocy w Wenecji Johanna Straussa. W latach 30. Korngold rozpoczął współpracę z wytwórniami hollywoodskimi. Dwa razy zdobył Oscara, a cztery nominację do tej nagrody.

Sekstet D-dur to najwybitniejsze dzieło kameralne Korngolda, bezpośrednie następstwo sekstetów Brahmsa. Łączy w sobie melodyczną słodycz niemieckiej muzyki późnoromantycznej z bogatą fakturą i epicką obrazowością wiedeńskiego Jugendstil. Nie brakuje mu jednak także indywidualnych cech. Prawykonanie odbyło się 2 maja 1917 r., kiedy kompozytor miał zaledwie 17 lat. [Aleksandra Konieczna]