NOSPR / Festiwal Katowice Kultura Natura - NOSPR

Peer Gynt (1867) Henryka Ibsena nazywany bywa norweskim Faustem. Dramatyczny poemat przedstawia losy utracjusza i obieżyświata, który w końcu zrozumiał, że rozwiązaniem targających nim sprzeczności jest miłość. Od kary śmierci z rąk Odlewacza Guzików (który jest tu wysłannikiem piekieł) zbawia go Solvejga, która nań cicho i cierpliwie czekała, wypłakując oczy i tracąc wzrok. Oddanie Solvejgi zmienia egoistę Peer Gynta w człowieka wielkodusznego. Romantycznym zwyczajem wprowadza tu Ibsen wątki egzotyczne (podróż do Arabii) i niesamowite (świat trollów, duchów, wróżek). Dramat ujęty jest w formę wizjonerską – sceny, niczym w narracji filmowej, raczej zderzają się ze sobą niż łączą, co także upodobnia Peer Gynta do Fausta (i do Mickiewiczowskich Dziadów). Peer Gynt został przyjęty bez entuzjazmu. Nie tylko dlatego, że w jego zwierciadle Norwegowie zobaczyli autoportret, który nie skłaniał do samozadowolenia. Były też kontrowersje estetyczne związane z rozwichrzoną narracją i nieregularnym wierszem dramatu (Ibsen będzie później pisał już tylko prozą). Zdając sobie sprawę z czekających go trudności, pisarz poprosił Edvarda Griega o napisanie muzyki dla premiery scenicznej (1875). Powstała w ten sposób pokaźna partytura (soliści, chór, orkiestra) licząca 26 numerów. Później (w latach 1888 i 1891) Grieg wybrał z niej osiem fragmentów, które ułożył w dwie suity, znane dziś melomanom na całym świecie. Pierwotna wersja pozostawała długo w cieniu (zrekonstruowano i opublikowano ją dopiero po śmierci Griega). Od kilkunastu lat na estradach koncertowych zaczyna gościć Peer Gynt w swej pierwotnej postaci. Katowiccy melomani będą mieli okazję wysłuchać obszernego wyboru, z namiastką akcji scenicznej (w postaci lektury tekstu Ibsena). [Marcin Trzęsiok]