NOSPR / Festiwal Katowice Kultura Natura - NOSPR

Premiera Gurrelieder (1911) była triumfem Arnolda Schönberga. Sukces ten smakował jednak gorzko. Na prawykonanie (w lutym 1913) przyjechał z Berlina, dokąd przeniósł się, bo w Wiedniu jego nowoczesnej muzyki nie rozumiano. Gurrelieder, pisane w latach 1900–1903, utrzymane były jeszcze w stylu romantycznym. Schönberg porzucił tę partyturę, by wrócić do niej dopiero w latach 1910–1911, na co niemały wpływ miała chęć konkurowania z Mahlerowską Symfonią tysiąca. Do historii przeszło zachowanie kompozytora: wywoływany przez wiwatującą publiczność wszedł na scenę i z zimną krwią ukłonił się głęboko… w stronę orkiestry. Gurrelieder to kantata dramatyczna do tekstu poety duńskiego Jensa Petera Jakobsena. Swój epicki poemat oparł on na średniowiecznej historii króla Waldemara IV, który kochał się w Tove, zamordowanej później na polecenie zazdrosnej królowej Helwigi. Wiele tu epizodów lirycznych, jakby samodzielnych pieśni orkiestrowych. Przejmujący jest fragment, w którym gołąb leśny oznajmia królowi śmierć Tove. Część trzecia przedstawia scenę niesamowitą: Waldemar wzywa do powrotu na ziemię swych zmarłych wasali wraz z wojskiem, które otacza jego zamek Gurre. W finale znajdzie się hymn do słońca, w którym Schönberg wprowadził partię recytatora. Ale na prawdziwą puentę trzeba było czekać. Kilka tygodni po premierze Schönberg dyrygował muzyką swoją i swych uczniów. Wiedeńczycy pamiętali afront, jaki ich spotkał po wykonanu Gurrelieder. Koncertu nie udało się doprowadzić do końca. W czasie bójek publiczność zdemolowała salę Musikverein, a gorące głowy musiała chłodzić policja. [Marcin Trzęsiok]

Więcej informacji o koncercie i wykonawcach znajdą Państwo na stronie internetowej Festiwalu Katowice Kultura Natura.

Udział Chóru Polskiego Radia w koncercie w ramach projektu "Chór Polskiego Radia - dedykacje muzyczne" dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.