NOSPR - NOSPR

Siedem bram Jerozolimy (1996) napisał Krzysztof Penderecki na zamówienie stolicy Izraela z okazji jubileuszu trzech tysiącleci istnienia miasta. Tam, w 1997 roku, odbyło się prawykonanie. Dyrygował Lorin Maazel. Według pierwotnych planów miało to być dzieło instrumentalne (dlatego w katalogu Pendereckiego figuruje też jako VII Symfonia). Ostatecznie jednak zdecydował się kompozytor na wielką formę oratoryjną, w której osiągnął mistrzostwo. Siedem bram Jerozolimy wpisuje się zatem w nurt znaczony takimi pomnikami muzyki XX wieku, jak Pasja według Świętego Łukasza (1965), Jutrznia (1969–1971), Polskie Requiem (1980–1984) czy Credo (1997–1998). Penderecki zastosował tu potężną orkiestrę z rozbudowaną sekcją perkusyjną, z rzadko używaną trąbką basową (imitującą żydowski szofar) oraz z tzw. tubafonami, czyli specjalnie skonstruowanymi rurami o niskim brzmieniu. W obsadzie znalazły się też trzy chóry, soliści oraz recytator. Utwór składa się z siedmiu części symbolizujących siedem bram starożytnej Jerozolimy. Wykorzystano teksty starotestamentowe, ale w tłumaczeniu łacińskim (z tzw. Wulgaty, czyli klasycznego przekładu św. Hieronima z IV wieku). Szczególną cechą tej muzyki jest jej swoisty ekumenizm. Łączą się w niej zgodnie elementy muzyki liturgicznej chrześcijaństwa wschodniego, zachodniego oraz muzyki żydowskiej. Rezonują tu także wieloetniczne (m.in. ormiańskie) korzenie rodzinne Pendereckiego. Kiedy Mistrz dyryguje osobiście, wykonanie staje się w dwójnasób wydarzeniem. [Marcin Trzęsiok]

Udział Chóru Polskiego Radia w koncercie w ramach projektu "Chór Polskiego Radia - dedykacje muzyczne" dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.