NOSPR - NOSPR

Marc-André Dalbavie (ur. 1961) należy do drugiej generacji francuskich spektralistów. Uczeń m.in. Pierre’a Bouleza, Dalbavie ma za sobą wieloletnie doświadczenie IRCAM-u, gdzie zajmował się muzyką elektroniczną. Jego wyobraźnię poruszyła potem muzyka instrumentów tradycyjnych, w której wykorzystuje swe doświadczenia studyjne. La source d’un regard (2007) jest hołdem dla Oliviera Messiaena, napisanym z okazji 100-lecia jego urodzin (rocznica przypadła na rok 2008). Kompozycja ciągła, choć wyróźniają się trzy części, z centralną sekcją kulminacyjną. Dalbavie wykorzystuje tu liczne cytaty z Messiaena, które poddaje spektralnej „obróbce”. Pierre-André Valade, francuski dyrygent (i znakomity flecista) należy do najwybitniejszych interpretatorów muzyki spektralnej. 
Muzyka Ástora Piazzolli zrobiła w osatnich dwóch dakadach światową karierę. Stoi za tym zmiana wrażliwości u nowej generacji słuchaczy, szukających w muzyce stref granicznych między rejestrem poważnym, etnicznym i lekkim. Piazzolla doskonale uchwycił ducha i etos argentyńsiego tanga – z jego pasją, melancholią i poczuciem fatalistycznej nieuchronności. Argentyński bandoneon daje się zastąpić europejskim akordeonem, który zabrzmi pod palcami wirtuoza tego instrumentu i pedagoga katowickiej Akademii Muzycznej, Marka Andryska. Partyturę Walców szlachetnych i sentymentalnych opatrzył Ravel mottem Henri de Régniera: …przyjemność rozkoszna i zawsze nowa zajęć bezużytecznych. Cykl ten – pierwotnie fortepianowy (1911), potem zorkiestrowany (1912) – jest hołdem dla Franza Schuberta, autora zbiorów analogicznych: Walce szlachetne i Walce sentymentalne, ale osobnych (1823). [Marcin Trzęsiok]