Recitale mistrzowskie / Berlin Piano Trio - NOSPR

Cykl Fremde Szenen I-III (1982-83) ma już swe miejsce w historii muzyki nowej. W drugiej z tych „obcych scen” Wolfgang Rihm (ur. 1954) wykorzystuje szkice nieukończonego tria fortepianowego Roberta Schumanna, pisanego pod koniec życia, przed załamaniem nerwowym. Kompozytor ostrzega: „Obcy język wypowiada to, co najbardziej własne, żaden ton nie jest cytowany, w ‘ton’ się wpada, upada”. To wyraz apokaliptycznych przeczuć Rihma i jego przekonania, że tylko w dialogu z tradycją, coraz bardziej nam obcą, można jeszcze szukać dróg przyszłości. Ale Rihm mówi zarazem, że Fremde Szenen są jego wyznaniem miłości dla Schumanna.

Artur Malawski (1905-1957) łączył styl ekspresyjnego neoklasycyzmu z elementami polskimi, zwłaszcza góralskimi. Rzadko wykonywane Trio (1953), klejnot polskiej kameralistyki, jest dziełem dojrzałym i mistrzowskim. Malawski pisał je w okresie, kiedy Malawski prowadził klasę dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej z Katowicach.

Trio Alfreda Schnittke (1934-1998) ma dwie wersje: na trio smyczkowe (1985) oraz na trio fortepianowe (1992). Kompozycja powstała dla uczczenia 100 rocznicy urodzin Albana Berga. To klasyczny przykład polistylistyki Schnittkego, z aluzjami nie tylko do Berga, ale także do innych wiedeńczyków – Mozarta, Schuberta i Mahlera. Kompozycja pełna ironii, ale owiana aurą melancholijnej tęsknoty i ledwie wyczuwalnej nadziei.
[Marcin Trzęsiok]