Recitale mistrzowskie / Bartosz Koziak / Justyna Danczowska - NOSPR

Na program składają się kompozycje w opracowaniu na wiolonczelę i fortepian. Jedynie Rondo g-moll op. 94 (1891) Antonína Dvořáka przeznaczone było od razu na taką obsadę. Dvořák skomponował je w czasie świąt Bożego Narodzenia i zadedykował Hanusowi Wihanowi, wiolonczeliście Czeskiego Kwartetu Smyczkowego, z którym planował tournée. Do ścisłego kanonu literatury wiolonczelowej należy (wykonywana też czasem na altówce) Sonata a-moll „Arpeggione” (1824) Franza Schuberta. Arpeggione jest rodzajem smyczkowej gitary, przypomina nieco wiolę da gamba. Wynalazcą tego instrumentu był Johann Georg Stauffer, który pokazał go w roku 1823. Nikt by dziś o nim nie pamiętał, gdyby nie owiana aurą melancholii sonata Schuberta, w której dialogują ze sobą rozpacz i nadzieja. Märchenbilder („Baśniowe obrazy”, 1851) op. 113 są dziełem późnym Roberta Schumanna, dedykowanym altowioliście i przyjacielowi, a później biografowi kompozytora – Josephowi von Wasielewskiemu. Na okładce pierwszego wydania pojawiła się litografia przedstawiająca matkę otoczoną gronem dzieci, które słuchają baśni. Była to aluzja do popularnych wówczas wydań zbioru braci Grimm. Ale Schumann co innego miał na myśli. Inspiracją był list otrzymany od nieznanego poety i wagabundy, Louisa Rieux, zawierający melancholijny poemat w czterech częściach z finałem. Mowa tam o tym jak ton skargi – w młodości tłumiony przez entuzjazm i miłość, która zamienia życie w baśń – w dojrzałym wieku dochodzi do głosu. Z miłością trzeba się pożegnać, choć to ona będzie „naszą ostatnią baśnią”. Igora Strawińskiego Suita włoska (1932) należy do serii kameralnych opracowań muzyki z baletu Pulcinella (1920). Partytura ta, oparta na utworach Giovanniego B. Pergolesiego oraz innych włoskich mistrzów XVIII wieku, otwarła neoklasyczną fazę twórczości Strawińskiego. Dwie Rapsodie (1928) napisał Béla Bartók na skrzypce i fortepian, później zinstrumentował obie na orkiestrę, zaś pierwszą opracował także na wiolonczelę i fortepian. To muzyka nawiązująca do tradycji Liszta, wykorzystująca autentyczne melodie ludowe. [Marcin Trzęsiok]