Recitale mistrzowskie / Apollon Musagète Quartett - NOSPR

Langsamer Satz („wolna część”, 1905) Antona Weberna to niby tylko szkolna wprawka ucznia Arnolda Schönberga, naśladowanie mistrza (są echa sekstetu Verklärte Nacht op. 4 i I Kwartetu smyczkowego op. 7 Schönberga). A jednak jest to utwór już odrębny: w kondensacji i konsekwencji formalnej oraz w aurze – przenika to juvenilium mistyka natury, która pogłębi się w twórczości dojrzałej Weberna. Postać Mieczysława Weinberga (1919–1996), urodzonego w Warszawie w rodzinie mołdawskich Żydów, tworzącego w Moskwie (dokąd uciekł przed hitlerowcami w 1939 roku – rodzice i siostra zostali w Polsce, gdzie zginęli), od dwóch dekad przykuwa uwagę muzycznego świata. Porównuje się go do samego Szostakowicza, z którym był zresztą serdecznie zaprzyjaźniony. Weinberg napisał aż 17 kwartetów smyczkowych, w których wypowiadał się tonem jakby prywatnym, a nawet intymnym. III Kwartet należy do utworów powstałych w czasie wojny (1944). Antonín Dvořák dedykował swój Kwartet smyczkowy C-dur op. 61 (1881) Josephowi Hellmesbergerowi, prymariuszowi znakomitego Wiener Quartett. Może stąd tyle tu aluzji do Beethovena, zwłaszcza do Kwartetu F-dur Razumowskiego op. 51 nr 1 (w pierwszym szkicu Dvořák planował tę samą tonację) oraz – w drugiej części – do sławnej Cavatiny z Kwartetu B-dur op. 130. Ostatecznie zwycięża żywioł taneczny, ujawniający się coraz wyraźniej i wybuchający w finale. Wykona te utwory Apollon Musagète Quartett – polski zespół, który w 2008 r. odniósł triumf na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym ARD w Monachium. Jest dziś zaliczany do najwybitniejszych kwartetów w skali światowej. [Marcin Trzęsiok]