NOSPR / Tomasz Bugaj / VIII Międzynarodowy Festiwal Harfowy - NOSPR

Poemat symfoniczny Wyszehrad (1874) – pierwsze ogniwo sześcioczęściowego cyklu Moja ojczyzna  Bedřicha Smetany (1824-1884) – przywołuje obraz praskiego zamku nad Wełtawą. Rozbrzmiewająca na początku harfa symbolizuje barda, który opowiada dzieje dawnej świetności i krzepi serca nadzieją odrodzenia. Temat główny ma w Czechach rangę Poloneza A-dur Chopina – stał się sygnałem Czeskiego Radia. Smetana pisał tę kompozycję w trudnym okresie, zupełnie głuchy, w chronicznych bólach. Jaka musiała być siła dziewiętnastowiecznych uczuć patriotycznych, skoro w muzyce słychać tylko wielkość i szlachetność.

Jean-Baptiste vel Jan Křtitel Krumpholtz (1742-1790) był czeskim kompozytorem i wybitnym harfistą. Po entuzjastycznie przyjętym koncercie w wiedeńskim Burgtheater, w latach 1773-1776 był członkiem orkiestry w Esterhazie, gdzie pobierał lekcje u samego Józefa Haydna. Życie zakończył tragicznie, rzucając się do Sekwany, gdy żona porzuciła go na rzecz przyjaciela, kompozytora Jana Ladislava Dusska, za którym wyjechała do Londynu. Kompozycje Krumpholtza cieszyły się w jego epoce popularnością. W dziedzinie gry na harfie, a także konstrukcji tego instrumentu, był nowatorem. Eksplorował m.in. możliwości harmoniczne, jakie dawała nowa wówczas harfa pedałowa.

Tekst melodramatu Czarodziejska harfa (1820) zaginął. Ostało się kilka fragmentów muzycznych, z których w repertuarze koncertowym pozostaje jedynie uwertura. Choć dzieło to marginalne, ma ono znaczenie w rozwoju Franciszka Schuberta (1797-1828) jako zaprawa w stylu symfonicznym, owocująca wkrótce partyturami większego formatu. [Marcin Trzęsiok]