NOSPR / Michał Klauza / „100 na 100. Muzyczne dekady wolności” - NOSPR

Dwa lata po odejściu żony Barbary, w wywiadzie dla tygodnika „Niedziela” Wojciech Kilar (1932-2013) opisywał spotkanie ich dwojga: „Coś mnie w tej sylwetce zafascynowało i można powiedzieć, że była to miłość od pierwszego wejrzenia. To prawdziwe zrządzenie Bożej Opatrzności porównuję do pioruna, jak w Ojcu chrzestnym”. W rocznicę jej śmierci – być może pod wpływem dawnych zapisków ukochanej z przygotowań do Pierwszej Komunii – skomponował archaizujące, oparte na uporczywych powtórzeniach motywów Te Deum (2008). Od coraz bardziej mu obcej awangardy Kilar zaczął uciekać już w latach 1970., między innymi w Bogurodzicy (1975), która zachwyciła Bohdana Pocieja, co nie powstrzymało go jednak od refleksji, że architektonika tego utworu jest uderzająco prosta, a melodyka wokalna – skrajnie zredukowana.

Podobnym tropem poszedł Henryk Mikołaj Górecki (1933-2010), gdy ksiądz profesor Jerzy Pikulik i ksiądz Kazimierz Szymonik z warszawskiej Akademii Teologii Katolickiej zwrócili się do niego z prośbą o napisanie utworu opartego na słowach papieskiej dewizy Jana Pawła II. Totus Tuus (1987) rozpoczyna się i kończy żarliwym zaśpiewem „Maria”, przewijającym się wielokrotnie w toku narracji muzycznej. „Jestem cały Twój, i wszystko co moje, do Ciebie należy”. Kilar i Górecki: dwóch kompozytorów, żeglujących konsekwentnie pod prąd muzyki współczesnej w niezmiennym poczuciu własnej wartości, które jednak nigdy nie przerodziło się w pychę.

Dorota Kozińska

Więcej informacji na stonasto.pl