NOSPR kameralnie - NOSPR

Grzegorz Fitelberg (1879–1953) od lat patronuje działalności NOSPR. Był założycielem orkiestry radiowej w Warszawie i prowadził ją od 1935 r. do wybuchu II wojny światowej, a po wojnie w latach 1947–1953 w Katowicach. Był dyrygentem światowej sławy, wcześniej działał m.in. w Piotrogrodzie, Moskwie, Wiedniu, Paryżu (współpracował z Diagilewem), Buenos Aires, Nowym Jorku i Toronto, dyrygował wieloma prawykonaniami. Do 1908 r. Fitelberg zajmował się także komponowaniem. W 1905 r. założył grupę Młoda Polska, do której obok niego weszli Szymanowski, Różycki i Szeluto.
W jego dorobku za najważniejsze uchodzą orkiestracje miniatur i pieśni Szymanowskiego oraz dokończenie Epizodu na maskaradzie Karłowicza, ale na uwagę zasługują także jego całkowicie własne utwory. Do dzieł godnych przypomnienia należy Trio fortepianowe f-moll op. 10 z 1901 roku, za które dwudziestodwuletni kompozytor otrzymał I nagrodę na konkursie hrabiego Maurycego Zamoyskiego w Warszawie. 
W 1982 r. w przekazanym Uniwersytetowi w Helsinkach zbiorze rękopisów Jeana Sibeliusa (1865–1957) znajduje się wiele utworów młodzieńczych i z czasów studiów kompozytora. Większość z tych kompozycji nie była wcześniej ani znana, ani dostępna. Wyjątkiem jest Trio fortepianowe C-dur skomponowane w 23. roku życia kompozytora, w czasie studiów w Akademii Muzycznej w Helsinkach. Utwór funkcjonuje w repertuarze jako Lovisa Trio, gdyż wykonane zostało po raz pierwszy w gronie rodzinnym kompozytora w miejscowości Lovisa. Zważywszy na wiek twórcy, utwór jest zaskakująco dojrzały. Świadczy o doskonałym opanowaniu stylistyki romantycznej, i to w różnych jej odcieniach emocjonalnych. Niektóre cechy, takie jak prężność rytmu, melancholijny nastrój czy złowieszczy niepokój, zdają się zapowiadać późniejszy styl fińskiego twórcy. [Aleksandra Konieczna]