NOSPR kameralnie - NOSPR

Wśród zespołów kameralnych NOSPR nie może zabraknąć sekcji dętej blaszanej. Skład zespołu na użytek kameralny obejmuje z reguły po jednym przedstawicielu każdego z instrumentów (trąbka, waltornia, puzon, tuba). Dla równowagi brzmienia wzmacniany jest jednak rejestr sopranowy poprzez dodanie drugiej trąbki. W takim układzie muzycy mają do dyspozycji spory repertuar, utwory zarówno adaptowane, jak oryginalne. Tych ostatnich powstało szczególnie wiele w ostatnim stuleciu. Do prekursorów gatunku należy Victor Ewald z Sankt Petersburga, specjalista w dziedzinie inżynierii materiałowej, ale z zamiłowania wiolonczelista, członek słynnego kwartetu Bielajewa. Zestawienie w jednym zespole harfy i kwintetu dętego blaszanego może budzić zdziwienie, ale tylko jeśli o obsadzie wykonawczej myślimy w kategoriach tradycyjnych. Harfa kojarzy się z brzmieniem delikatnym, ulotnym, „blacha” natomiast z majestatem i „ciężką artylerią” orkiestry symfonicznej. Okazuje się jednak, że relacja ta nie musi być biegunowa i że „współgranie” takiego zespołu może przynieść zaskakująco ciekawe efekty brzmieniowe, o czym będzie można się przekonać słuchając Wariacji na temat Wyszehradu Smetany Holendra Jana Koetsiera, dyrygenta i kompozytora, przez wiele lat związanego z Orkiestrą Radia Bawarskiego, oraz Suity Annapolis Roberta Starera, austriackiego kompozytora, od 1947 r. działającego w Stanach Zjednoczonych m.in. w Juilliard School of Music. Porywającym dopełnieniem programu będzie Suita z West Side Story Leonarda Bernsteina. Bez trudu rozpoznać w niej można znane od lat przeboje: piosenki Marii I Feel Pretty, Tony’ego Maria i Something’s Coming, śpiewane przez nich w duecie Tonight, One Hand, One Heart, piosenkę Riffa z elementami jazzu i zbiorowym pstrykaniem palcami pt. Cool oraz dynamiczną America! o blaskach i cieniach życia emigrantów na Manhattanie. [Aleksandra Konieczna]