NOSPR / Domingo Hindoyan / dni duńskie - NOSPR

Koncert wypełnią trzy dzieła podejmujące temat dramatycznej walki.

Są aż cztery wersje uwertury do opery Fidelio (1805) Ludwiga van Beethovena (1770-1827). Najczęściej wykonuje się Leonorę III, przeróbkę Leonory II – tej, która wykonana została podczas premiery. Wprowadza ona w świat tej „opery cudownego ocalenia” (niem. Rettungsoper), której bohaterami są bojownicy o wolność i szczęście ludzkości.

Spośród 27 koncertów fortepianowych Wolfganga Amadeusza Mozarta (1756-1791) tylko dwa utrzymane są w tonacjach molowych. Koncert c-moll (1786) wyróżnia się poza tym monumentalną obsadą (z trąbkami i kotłami) i takimiż rozmiarami. Niezwykły jest również charakter samej muzyki, o liniach jakby porwanych, chromatycznie zmienionych, z finałem w formie wariacji o wydźwięku fatalistycznym.

IV Symfonia „Nieugaszalna” (1916) Carla Nielsena (1865-1931) jest jego dziełem najbardziej dramatycznym, w którym tonalność co jakiś czas ustępuje harmonice nowoczesnej. Kompozytor tak wyjaśniał sens przydomka „nieugaszony” (uudslukkelige): „Symfonia nie ma programu. Chce wyrazić to, co rozumiemy przez pojęcie ducha życia. Tylko życie i ruch. Ruch, choć zróżnicowany, to wzajemnie powiązany. Tak jakby, poruszając się, stanowił jeden gigantyczny strumień”. Cztery części symfonii łączą się bez przerwy, tworząc majestatyczny ciąg narracyjny. Emblematem tak dynamicznie pojętej natury, a także znakiem rozpoznawczym całej symfonii, są dwie przeciwstawne grupy kotłów. [Marcin Trzęsiok]