NOSPR / Alexander Liebreich / Viviane Hagner - NOSPR

Pierwszym laureatem Nagrody Grawemeyera był Witold Lutosławski. Unsuk Chin (ur. 1961) otrzymała ją w 2004 za Koncert skrzypcowy (2001) – rok po Kaiji Saariaho. Koreanka postanowiła zostać kompozytorką w wieku 11 lat, ale dopiero na studiach zetknęła się z twórczością Ligetiego, Stockhausena i Bouleza. Edukację kontynuowała w Niemczech, które stały się jej drugim domem: „Robię to, co kocham. Nigdy nie pisałam muzyki dla moich kolegów po fachu. Komponuję dla wszystkich: nowicjuszy, melomanów, miłośników muzyki współczesnej”. Jej Koncert jest tradycyjny w formie, a mimo to zróżnicowany wyrazowo, pełen muzycznych łamigłówek i nagłych zwrotów akcji. Przemawia zarówno do laików, jak wyrafinowanej krytyki, która wkrótce po prawykonaniu obwołała go „pierwszym arcydziełem nowego stulecia”.

Z podobnie entuzjastycznym przyjęciem spotkała się VII Symfonia (1883) Antona Brucknera (1824-1896) – utwór, który wreszcie przyniósł kompozytorowi upragniony sukces. Otwierające symfonię Allegro moderato podobno mu się przyśniło. Adagio, w którym po raz pierwszy użył tub wagnerowskich, pisał pod wpływem wieści o agonii mistrza z Bayreuth. Nawiązująca do klasyków wiedeńskich konstrukcja i przejmujący liryzm Siódmej z miejsca przysporzyły jej zwolenników. Dwa lata po premierze w samym Wiedniu zabrzmiała aż siedem razy. Był czas, kiedy krytyka niemiecka przedkładała ją nad Dziewiątą Beethovena. Zmarły w 2017 roku Stanisław Skrowaczewski, wybitny interpretator twórczości Brucknera, zadyrygował nią na swoim ostatnim koncercie w Polsce.

Dorota Kozińska