NOSPR - NOSPR

Twórczość Alfreda Schnittkego, na którą składa się muzyka do około 60 filmów, symfonie, koncerty, opery, muzyka kameralna, trudno zaszeregować jednoznacznie do określonego stylu. Niemały wpływ na charakter jego dzieł wywarli wielcy przedstawiciele muzyki rosyjskiej XX wieku Prokofiew, Szostakowicz i Strawiński, w jego postawie estetycznej pozostawił pewne ślady okres kontaktów z muzyką Schönberga i Weberna w stolicy Austrii w okresie wczesnej młodości. Fascynował się odkryciami Charlesa Ivesa i w latach 70. podążał za ideą multistylistyki, by wypracować sobie indywidualny styl zbieżny z własnym wizerunkiem świata dźwięków. Jego muzyka bywa kontemplacyjna, nostalgiczna, często jednak jest szorstka i obfituje w ostre struktury rytmiczne oraz dysonansową harmonię. Takie cechy posiada też powstały w 1960 roku – zatem jeszcze w okresie studiów – I Koncert fortepianowy. [Karol Rafał Bula]

V Symfonia (1937) była dla Szostakowicza sprawą życia i śmierci po atakach, z jakimi spotkała się opera Lady Macbeth mceńskiego powiatu (1936). Przyjęto ją owacyjnie. Oto dzieło, pisał Aleksy Tołstoj, które pokazuje formowanie się nowego człowieka – od początkowego tragicznego marazmu, przez nabranie oddechu, połączenie się z twórczymi siłami epoki, po końcowy triumf. Ów triumf, jak wyznał Szostakowicz w Świadectwie, jest radością wymuszoną – szczęściem na komendę, z batem nad głową. Kondensacja napięcia, muzycznego i pozamuzycznego, osiąga tu intensywność rzadko spotykaną w historii muzyki. Stanisław Skrowaczewski jest jednym z ostatnich dyrygentów, którzy pamiętają wciąż aurę tamtej, odległej już na szczęście, epoki. [Marcin Trzęsiok]