Muzyka dawna / {OH!} Orkiestra Historyczna / Muzyka francuskich mistrzów - NOSPR

Program koncertu składa się niemal w całości z suit orkiestrowych – gatunku stworzonego przez kompozytorów i wydawców francuskich II połowy XVII wieku, by zebrać w jeden cykliczny utwór najlepsze fragmenty instrumentalne wykonywane podczas oper i baletów dworskich. Tradycję tę zainicjował Jean Battiste Lully (1632-1687) - najbardziej wpływowy twórca muzyki scenicznej wystawianej na dworze Króla Słońce - Ludwika XIV. Jego dzieło z powodzeniem kontynuował wybitny wiolista Marin Marais (1656-1728) oraz André Campra (1660-1744). Suity Lully’ego (1686) i Campry (1702) pochodzą z ich najlepszych oper (Armide i Tancrède) opartych na wątkach renesansowego eposu Jerozolima wyzwolona Torquata Tassa. Obie otwarte są pompatyczną, tzw. uwerturą francuską, po której następują różnorodne tańce (gawot, menuet, marsz, sarabanda, canarie i passacaille u Lully’ego oraz passacaille, gigue, air des plaisirs i dwa passapied u Campry). Wariacje Chaconne Marais’a (1696) na powtarzającej się formule basowej pochodzą z II aktu Ariane et Bacchus - jednej z zaledwie czterech jego oper - i pełnią funkcje analogiczne do passacailles z suit Lullego i Campry.
Jednym z głównych popularyzatorów i mistrzów stylu francuskiego w Niemczech był Georg Philipp Telemann (1681-1767). Zarówno jego suita klawesynowa (G-dur), jak i orkiestrowa (e-moll) otwarta jest typową francuską uwerturą. W Suicie e-moll prócz tańców (rigaudon, dwóch menuetów, dwóch passapied, ronda i passacaille) wzorem francuskich twórców kompozytor wprowadził też utwory nietaneczne o sugestywnych tytułach Dyskrecja oraz Kłótnia. Najprawdopodobniej te niezależne od związków z muzyką sceniczną suity powstały podczas pobytu Telemanna w Żarach (1705-1706) na dworze wielkiego frankofila - księcia Erdmana II von Promnitz.