Koncert w ramach Klarafestival w Brukseli - NOSPR

„Z największą łatwością i ochotą pracuję nad tym Koncertem i notabene mam wrażenie, że to będzie sztuczka pierwszej klasy” – te słowa z listu Karola Szymanowskiego świadczą o wadze, jaką kompozytor przywiązywał do swojej IV Symfonii. Niezrealizowanego marzenia o „prawdziwym” koncercie fortepianowym. Pianistycznego tour de force, którego pierwsze szkice porzucił na rzecz powstającego w tym samym czasie Stabat Mater. Poruszające „Chłopskie requiem” (początkowo myślał o dziele pod takim właśnie tytułem), zrodzone z bólu po śmierci siostrzenicy Szymanowskiego, łączy religijne uniesienia z nutą polskiego folkloru i wspomnieniem ludowych „gorzkich żalów” rezonujących w pamięci twórcy.

Jakże to różny świat od instrumentalnej Chaconne Krzysztofa Pendereckiego, ekspresyjnego muzycznego hołdu poświęconego pamięci zmarłego papieża Polaka. Utworu, którym kompozytor symbolicznie domknął tworzone przez ćwierćwiecze Polskie Requiem – monumentalną kronikę współczesnej historii Polski, w której melancholijnym finale zawarł nostalgię za barokową tradycją i zaskakująco romantyczne emocje.

Róża Światczyńska