Camerata Silesia / Koncert zaduszkowy - NOSPR

“Zmiłuj się nade mną Boże w łaskawości swojej, w ogromie swej litości zgładź nieprawość moją” – to dwa pierwsze wersety Psalmu 51, najsłynniejszego z siedmiu starotestamentowych psalmów pokutnych. Prośba o zmiłowanie skierowana do Boga, o zmazanie grzechów i win uzyskuje wyjątkowe znaczenie w kontekście Uroczystości Wszystkich Świętych i przypadającego po nim Święta Zmarłych. Zaduszkowy koncert Cameraty Silesii wypełnią dwie odmienne wizje Miserere pióra Gregorio Allegriego (1582-1652) oraz Arvo Pärta (ur. 1935). Allegri był twórcą związanym z zespołem wokalnym śpiewającym w Kaplicy Sykstyńskiej w Rzymie. Miserere napisane specjalnie dla tego zespołu zbudowane jest na fragmentach chorałowych pomiędzy które wstawione są odpowiedzi chóru. Proste, akordowe, często powtarzane fragmenty uzyskuję niezwykle piękne muzyczne zakończenia, specjalnie opracowane dla potrzeb koncertu przez współczesnego polskiego kompozytora S.Krupowicza. Wznoszą się wysoko ponad zwykłą skalę głosów chóralnych i przekraczając ją pragną choć na chwilę uchwycić się Nieba. Miserere estońskiego kompozytora A.Pärta jest trwającym półgodziny utworem, w którym fragmenty Psalmu 51 przeplatają się z wersami sekwencji Dies Irae wykorzystywanej w mszy za zmarłych. Podczas gdy fragmenty psalmu rozbrzmiewają oszczędnie w kilku głosach, tekst Dies Irae śpiewany jest przez czterogłosowy chór z towarzyszeniem instrumentów dętych drewnianych, blaszanych, perkusji oraz dwóch gitar elektrycznych. Ta apokaliptyczna wizja Sądu Ostatecznego wydaje się być nagłym przebudzeniem psalmisty, który w swojej skrusze dostrzega, że jest tylko pyłem i prochem w obliczu tego, który jest Wszechwiecznym Królem. Pärt sięga do symboliki średniowiecznych płaskorzeźb umieszczanych nad wejściem do kościołów i katedr, gdzie Chrystus króluje w otoczeniu Aniołów, mając po prawej stronie zbawionych, a po lewej potępionych, a przejście przez drzwi świątyni symbolizuje śmierć i wejście do niebieskiej chwały.   [Wojciech Stępień]