Camerata Silesia / Ivan Monighetti / Dni Sofii Gubajduliny - NOSPR

Muzyka rosyjskiej kompozytorki Sofii Gubaiduliny (ur. 1931) reprezentuje nurt „nowej duchowości”, w który wpisuje się twórczość Arvo Pärta (ur. 1935), Johna Tavenera (1944-2013) czy Henryka Mikołaja Góreckiego (1933-2010). Olbrzymią część jej dorobku stanowią utwory religijne wyrastające z głębokich przeżyć mistycznych autorki, łączące w sobie bogactwo duchowe wschodniego i zachodniego chrześcijaństwa. Sonnengesang (1997), napisany do tekstu Pieśni słonecznej św. Franciszka z Asyżu, został zadedykowany wybitnemu rosyjskiemu wiolonczeliście Mścisławowi Rostropowiczowi (1927-2007). Warstwa tekstu prezentowana jest przez chór, bardzo często na repetycji dźwięków bądź kilku akordach, na tle bogatej palety brzmień instrumentów perkusyjnych, co stwarza klimat ponadziemski – niebiański. W tym samym czasie solista prowadzi narrację opiewając tajemnicę stworzenia i ludzkości, budując świetliste, słoneczne, eufoniczne linie melodyczne. Statyczna dwunastoczęściowa kompozycja za wyjątkiem części 1, 8, 10 i 12 jest nieustannym wielbieniem Boga na słowach „Laudato si, mi Signore” [Pochwalony bądź mój Panie]. Pięcioczęściowy Jetzt immer Schnee [Teraz ciągle śnieży] na zespół kameralny i chór (1993) został napisany do czterech wierszy czuwaskiego poety Gennadi Aigi (1934-2006). Muzykę przepaja duchowa, uniwersalna tęsknota, nie związana z żadną konkretną religią, aczkolwiek słychać w niej wpływ tradycji prawosławnych śpiewów. Cykl łączy ze sobą warstwę chóralną, instrumentalną i melorycytację. [Wojciech Stępień]