Richard Bona - NOSPR

Zdobywca nagrody Grammy, multiinstrumentalista, producent, legenda basu, prawdopodobnie najbardziej wszechstronny muzyk naszych czasów i wokalista rozpoznawalny po pierwszej frazie – człowiek instytucja. Urodzony w wiosce w centralnym Kamerunie, przez Rumunię i Paryż dotarł do Nowego Jorku, gdzie jego charyzmę natychmiast docenili najwięksi giganci jazzu: Bobby McFerrin, Wynton Marsalis, Joe Zawinul, zespół Steps Ahead i wreszcie sam Pat Metheny, który zaoferował mu miejsce w swojej legendarnej grupie.

Bona objechał świat dookoła w towarzystwie legend, by wkrótce zasłynąć jako autor własnych projektów.

Dzięki swojemu wyjątkowemu darowi brzmieniowemu i wokalnemu nieustannie reprezentuje swoje afrykańskie pochodzenie, pozostając jednocześnie na bieżąco z nowym brzmieniem muzyki globalnej. Richard Bona wyruszył w muzyczną podróż, łącząc zaraźliwe rytmy afrobeats z melodiami muzyki karaibskiej i latynoskiej. Ta fuzja stworzyła unikalne i porywające brzmienie, który urzeka ludzi na całym świecie. Sposób, w jaki nawiązuje relacje z fanami, uczynił go kluczową postacią w muzyce światowej, jazzie i afropopie.

Eklektyczny styl Bony wymyka się jednoznacznym ocenom krytyków.

„Każdy basista, który mnie ogląda, myśli, że gram coś innego niż w rzeczywistości. Technika, którą stosuję, pozwala na łączenie wszystkiego ze wszystkim, balafonu, gitary i wokalu. Wygląda to dziwnie. To, jak się ruszam, nie jest typowe dla basisty. Czy to źle? Nie wiem”.

Koncerty Kameruńczyka to nie tylko pokaz muzycznego geniuszu i fascynujące połączenie różnorodnych dźwiękowych inspiracji. Richard Bona słynie również z fenomenalnego poczucia humoru, scenicznej swobody i wspaniałego kontaktu z publicznością. Artysta świetnie odnajduje się na polskich scenach:

„Każdy język ma swój rytm i brzmienie. Polacy mają piękny język i to słychać w ich muzyce. Przekonałem się o tym, współpracując z Anną Marią Jopek. Macie wrażliwą publiczność, która rozpoznaje wszelkie niuanse w muzyce, słucha i docenia różne style. Chociaż nie znacie języka, w jakim śpiewam, stojąc na scenie czuję, że rozumiecie moją opowieść”.