Piotr Anderszewski - NOSPR

Anderszewski słynie z wnikliwych interpretacji wybranego repertuaru fortepianowego oraz z wysoko cenionej dyskografii, budowanej konsekwentnie przez kilka dekad. W centrum jego artystycznych zainteresowań pozostaje klasyczny repertuar niemiecko-wiedeński, obejmujący twórczość Bacha, Mozarta, Beethovena, Schumanna i Weberna. Równolegle artystę pociąga muzyka Europy Środkowej XX wieku, w szczególności dzieła Szymanowskiego i Janáčka.

W 2000 roku muzyk podpisał kontrakt na wyłączność z Warner Classics – jego pierwszym nagraniem dla tej wytwórni były Wariacje na temat walca Diabellego Beethovena, które zdobyły wiele prestiżowych nagród. Wśród nagranych przez niego albumów znajdują się nominowane do Grammy płyty z Partitaminr 1, 3 i 6 Bacha oraz z solowymi utworami fortepianowymi Szymanowskiego – te ostatnie w 2006 roku dodatkowo uhonorowano nagrodą magazynu Gramophone. W roku 2012 BBC Music Magazine przyznał albumowi z muzyką Roberta Schumanna tytuł Recording of the Year (Album roku). Kolejne nagrody Gramophone przyszły w 2015 roku za Suity angielskie Bacha oraz w 2021 roku za wybór własny 12 preludiów i fug z drugiego tomu Das Wohltemperierte Klavier (Dobrze nastrojonego klawesynu). Koncertowe wykonanie tych utworów, zarejestrowane w hamburskiej Filharmonii nad Łabą, czyli w Elbphilharmonie, ukazało się później na DVD.

Artysta ma także na koncie nagrania koncertów fortepianowych Mozarta z Chamber Orchestra of Europe, Scottish Chamber Orchestra i Sinfonia Varsovia, a ponadto I Koncert fortepianowy Beethovena z Deutsche Kammerphilharmonie Bremen. Jego najnowszy album poświęcony został fortepianowej muzyce Janáčka, Szymanowskiego i Bartóka. Anderszewski współpracował z wieloma wybitnymi instrumentalistami, wśród których znajdują się Viktoria Mullova, Frank Peter Zimmermann, Nikolaj Znaider oraz Belcea Quartet. Jako partner w wykonaniu pieśni występował z Matthiasem Goernem, a ostatnio także w recitalu z Ianem Bostridge’em, prezentując cykl pieśni Schumanna pt. Dichterliebe (Miłość poety).

W 2002 roku Anderszewski otrzymał prestiżową nagrodę Gilmore Artist Award, a jego życie artystyczne – zarówno przedtem, jak i później – stało się tematem kilku filmów dokumentalnych autorstwa Bruno Monsaingeona. Film Piotr Anderszewski Plays The Diabelli Variations (Piotr Anderszewski gra Wariacje Diabellego, 2001) przedstawia szczególny związek pianisty z tym kultowym dziełem Beethovena. Z kolei Unquiet Traveller (Podróżujący Fortepian, 2008) to nieoczywisty portret artysty – zapis jego refleksji na temat muzyki, szczególnie mu bliskich kompozytorów oraz własnych polsko-węgierskich korzeni. W 2016 roku Anderszewski sam stanął za kamerą, debiutując jako reżyser filmu Warsaw Is My Name (Nazywam się Warszawa), poświęcony swojemu rodzinnemu miastu.

W sezonie 25/26 pianista wystąpi z recitalami solowymi m.in. w Wigmore Hall, Philharmonie de Paris, Muziekgebouw w Amsterdamie i Tonhalle Zurich oraz w Asconie, a także na różnych festiwalach Chopinowskich w Europie oraz na Edinburgh International Festival. Zaplanowane jest również tournée artysty po Chinach, Japonii i Australii. Jego kolejne nagranie – późne utwory fortepianowe Brahmsa – ukaże się w styczniu 2026 roku.

Obecnie pracuje nad książką poświęconą własnym doświadczeniem artystycznym, jako muzyk i wykonawca.