Jerzy Salwarowski - NOSPR

Urodził się w Krakowie i tam ukończył studia w Akademii Muzycznej - kompozycję u Tadeusza Machla i Krzysztofa Pendereckiego oraz dyrygenturę u Henryka Czyża i Krzysztofa Missony. Swoje umiejętności doskonalił w Accademia Chigiana u Franco Ferrary. Jest laureatem czołowych nagród krajowych i międzynarodowych konkursów dyrygenckich: I i II konkursu w Katowicach (I nagroda i nagroda Krytyki Muzycznej), w Sienie (I nagroda) i Budapeszcie (zwycięstwo).

Dyryguje orkiestrami w Europie, Azji, Afryce i obu Amerykach. Współpracuje z czołowymi orkiestrami i operami w Polsce. Z polskimi orkiestrami odbył wiele tournée koncertowych w Europie. Znajdował się w gronie dyrygentów licznych festiwali, m.in.: Warszawska Jesień, Poznańska Wiosna, Festiwal Flandryjski, Pražske Jaro i Millenium Pace. Współpracując z polskimi orkiestrami radiowymi dokonał wielu nagrań archiwalnych. Regularnie zasiadał w Jury Międzynarodowych Konkursów Dyrygenckich w Katowicach i Białymstoku, a także wokalnych w Częstochowie.

Dyskografia Jerzego Salwarowskiego zawiera wiele płyt nagranych dla firm zagranicznych takich jak Amreco, Adda, czy Thorofon oraz polskich: Tonpress, Selene, Wifon, DUX i Polskie Nagrania. Dla tej ostatniej wytwórni nagrał album z muzyką G. Gershwina, nagrodzony w 1994 roku Złotą Płytą, a w 1999 roku wydany na CD. Dokonał pierwszego kompletnego nagrania poematów symfonicznych Mieczysława Karłowicza, wydanych na CD i nominowanych do nagrody Fryderyk ‘99. Jerzy Salwarowski nagrał również dwie płyty z Toruńską Orkiestrą Kameralną oraz pierwszą w historii Filharmonii Szczecińskiej płytę Słynne Kaprysy, która otrzymała nominację do nagrody Fryderyk ‘98. Wiosną 2002 roku wraz z synem Hubertem nagrał krążek, na którym znalazły się I Koncert fortepianowy d-moll op. 15 Johannesa Brahmsa (z towarzyszeniem NOSPR) i III Koncert fortepianowy C-dur op. 26 Siergieja Prokofiewa (z towarzyszeniem Filharmoników Szczecińskich). Ta płyta otrzymała nominację do nagrody Fryderyk 2002. W 2008 roku, dyrygując Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej, nagrał dla firmy fonograficznej DUX płytę z Symfonią e-moll Odrodzenie op. 7 Mieczysława Karłowicza.

Dyryguje także za granicą: w Paryżu, Madrycie, Barcelonie, Pradze, Bratysławie, Hamburgu, Kairze, Osace, Skopje, Ljublianie, Porto, Luksemburgu, Lukce, Everett (Washington), La Crosse (Wisconsin), Kijowie, Berlinie, Essen, Bergamo, Mediolanie, Walencji i Kopenhadze. Wiosną 2003 roku poprowadził gościnnie wykłady w Towson University Baltimore oraz Central Washington University w Ellensburgu. Od 1999 roku wykłada w Akademii Muzycznej w Poznaniu, gdzie prowadzi klasę dyrygentury. W 2005 roku otrzymał z rąk Prezydenta RP nominację profesorską. W 2008 został mianowany profesorem zwyczajnym. W czerwcu 2012 poprowadził kursy mistrzowskie w Konserwatorium w Neapolu, gdzie został zaproszony w ramach programu Erasmus. W roku 2011 został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, a w 2013 otrzymał Złoty Medal za Długoletnią Służbę oraz Nagrodę Rektora I Stopnia. Regularnie (co dwa lata) prowadzi koncerty inaugurujące Rok Akademicki z uczelnianą orkiestrą symfoniczną.

W latach 2005-2007 po raz drugi pełnił funkcję Dyrektora Artystycznego Toruńskiej Orkiestry Kameralnej, późniejszej Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej, z którą w październiku 2006 roku odbył tournée w Anglii. W latach 2005-2011 roku był Dyrektorem Artystycznym Filharmonii Częstochowskiej, z którą nagrał Suitę Nowoorleańską z jazzowym zespołem Five O’Clock Orchestra. Nagranie zostało zrealizowane we współpracy z wydawnictwem, w którym Filharmonicy Częstochowscy towarzyszyli pianiście jazzowemu Adamowi Makowiczowi. W sierpniu 2008 roku, zaproszony przez Narodową Orkiestrę z Rio de Janeiro, dyrygował tam koncert z muzyką Moniuszki, Chopina i Mendelssohna. Jesienią 2009 roku odbył wraz z Częstochowskimi Filharmonikami serię koncertów w Niemczech. W 2008 roku został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Zagraniczne występy w 2010 r. objęły zarówno sąsiedzką Ukrainę (koncert w Filharmonii w Dniepropietrowsku) jak i egzotyczną Jordanię, w stolicy której dyrygował Orkiestrą Filharmonii Łódzkiej podczas koncertu na zakończenie Roku Chopina. Rok 2011 przyniósł kolejny występ w NOSPR i koncerty w Niemczech, a 2012 koncerty na Poznańskiej Wiośnie, w Filharmonii Narodowej, we Lwowie i w Bejrucie. W maju 2013 roku dyrygował Polską Orkiestrą Radiową w Filharmonii Narodowej, a w marcu ubiegłego roku poprowadził orkiestrę Sinfonia Juventus w Studiu im. W. Lutosławskiego w Warszawie.

Z okazji jubileuszu 45-lecia pracy artystycznej otrzymał z rąk Ministry Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzaty Omilanowskiej nagrodę za całokształt dorobku artystycznego. Jubileusz został uświetniony serią spektakli opery Nabucco G. Verdiego w Polsce i w Niemczech z zespołem Pro Musica Wrocław, a także wieloma koncertami w polskich filharmoniach. 

W 2019 roku przypadło 50-lecie pracy artystycznej dyrygenta, które również zaowocowało wieloma koncertami w całej Polsce. W 2026 roku Jerzy Salwarowski obchodzić będzie 80-te urodziny.

Artysta, oprócz działalności koncertowej i dydaktycznej, wciąż prężnie działa na polu edytorskim i naukowym. Jest autorem kolejnego już tomu Epizodu na Maskaradzie M. Karłowicza wydanego przez PWM oraz pracy badawczej pt. Technika dyrygowania w aspekcie różnic stylistycznych wydanej przez Akademię Muzyczną w Poznaniu.