Harfa chromatyczna vs. diatoniczna albo Filharmonia Narodowa vs. NOSPR - NOSPR

Przed koncertem prosimy o zapoznanie się z nowymi informacjami dot. parkingów w Strefie Kultury – ważne informacje o parkingach

By zaprezentować szerokie możliwości autorskiej harfy chromatycznej, w 1904 roku francuska firma Pleyel zamówiła utwór u Claude’a Debussy’ego, w tym czasie już jednego z najbardziej uznanych kompozytorów w kraju. O tym, że konkurencja nie śpi wytwórnia przekonała się niecały rok później, gdy marka Érard o to samo poprosiła Maurice’a Ravela – ten natomiast miał uwypuklić zalety harfy diatonicznej. Panowie wywiązali się ze zleceń, a dzięki temu literaturę do dziś cieszą efekty twórczych zmagań: Tańce (sakralny i świecki) pierwszego oraz Introdukcja i Allegro (zwane często małym koncertem harfowym) drugiego autora. Uświęcony charakter, zapoczątkowany przez Danse sacrée, towarzyszyć będzie Snom i modlitwom Izaaka Ślepego Osvaldo Golijova. W utworze tego argentyńskiego kompozytora zyska on jednak zgoła inny wydźwięk – modły połączą się z tańcem klezmerskim (w roli głównej – klarnet), a idea krążyć będzie wokół filozofii tytułowego, działającego w średniowieczu, żydowskiego mistyka. W dwóch innych kompozycjach sięgniemy jeszcze wcześniej, bo do mitologii greckiej: pogrzebowych lamentacji Linosa w Chant de Linos André Joliveta, a także miłosnych żądzy bożka Pana do nimfy Syrinks we fletowej miniaturze Debussy’ego. Całości dzieła dopełni neoklasyczna Sonata na dwoje skrzypiec Aleksandra Tansmana – pozycja rzadko obecna na estradach, a warta posłuchania!

[Piotr Mika]

Czas trwania koncertu: ok. 80 min (z 15 min przerwą)