Cho\u0107 w wielu kulturach d\u017awi\u0119k bywa uwa\u017cany za prapocz\u0105tek wszechrzeczy (vide: hinduistyczna mantra Om), w codziennym \u017cyciu rzadko dajemy mu prawo do bycia pierwszym, samodzielnym, samoistnym. Jego \u017aród\u0142em musi by\u0107 osoba albo przedmiot. By prze\u0142ama\u0107 ten sposób my\u015blenia, Pierre Schaeffer uku\u0142 nawet specjalny termin „muzyka akusmatyczna”. Có\u017c z tego – cho\u0107 od tamtej pory min\u0119\u0142o prawie osiemdziesi\u0105t lat, wci\u0105\u017c wolimy s\u0142ucha\u0107 kogo\u015b albo czego\u015b, ni\u017c po prostu s\u0142ucha\u0107.<\/p>\n
Do kogo w takim razie nale\u017c\u0105 d\u017awi\u0119ki w muzyce? Do kompozytora, który je sobie wyobrazi\u0142 i zanotowa\u0142? Do dyrygenta decyduj\u0105cego o momencie ich zaistnienia (w Points Ones<\/em> Alexandra Schuberta – samym gestem, bez po\u015brednictwa zespo\u0142u)? Wykonawcy uwalniaj\u0105cego je z instrumentu (cho\u0107by tak niezwyk\u0142ego, jak quasi-laboratoryjna hybryda skonstruowana specjalnie na potrzeby nowego utworu Marty \u015aniady)? Samego instrumentu, a mo\u017ce obs\u0142uguj\u0105cej go maszyny, jak dzieje si\u0119 to cz\u0119sto u Lisy Streich? Zreszt\u0105 przecie\u017c fortepian i skrzypce te\u017c s\u0105 – staro\u015bwieckimi i pi\u0119knymi – maszynami. A ludzie? Mo\u017ce to nie my wprawiamy d\u017awi\u0119ki w ruch, lecz one uruchamiaj\u0105 nas…<\/p>\n Micha\u0142 Mendyk<\/strong><\/p>\n Ten koncert mo\u017ce by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 „Mojego karnetu”. Sprawd\u017a szczegó\u0142y i skomponuj „Mój karnet” dowolnie, wybieraj\u0105c spo\u015bród koncertów ró\u017cnych serii w sali kameralnej i koncertowej – wi\u0119cej informacji<\/a>. <\/p>\n Wszystko, co musisz wiedzie\u0107 przed wizyt\u0105 w NOSPR – wskazówki dla uczestników wydarze\u0144<\/a>. <\/strong><\/p>\n